ალი და ნინო

სანამ ქანდაკებამდე მივაღწიე, გრძელი, გადათხრილი, როგორც ბათუმელმა გამვლელმა ახსენა “დახრეშილი” გზა გავიარე. თან სანამ გიდმა გადაწყვიტა, ყინულის სახლისთვის მარჯვნიდან მოგვევლო თუ მარცხნიდან, კინაღამ გადავიფიქრე. მახსოვს, ალი და ნინოს ქანდაკების გახსნაზე ჩემს გარშემო დიდხანს საუბრობდნენ. შესაბამისად, არ შეიძლებოდა ბათუმში ყოფნის შანსი არ გამომეყენებინა.

მანამდე არც ტელევიზორში მქონდა ნანახი და არც ფოტოებით დავინტერესებულვარ, რატომღაც, ინტერნეტში რომ მომეძებნა. ეშმაკის ბორბლის ფონზე შორიდან “ალი და ნინო” არც ისე გრანდიოზული მომეჩვენა, როგორსაც ჩემი წარმოდგენით ველოდი. მაინცდამაინც მაღალი არც ყოფილა. სკულპტურა შვიდმეტრიანია და 8-დან 10 წუთის ინტერვალით მოძრაობს.

ქანდაკების სანახავად 15-17 წლის კავკასიელ თინეიჯერებთან ერთად ვიყავი. რეაქციები ძალიან განსხვავებული იყო. სომხებს, როგორც ყოველთვის, “ამაზე უკეთესიც უნახავთ”, აზერბაიჯანელები კმაყოფილები ჩანდნენ. როგორც მინიმუმ იმის გამო, რომ ქანდაკების ერთი ნაწილი აზერბაიჯანელია 🙂 მე რაც შემეხება, პრინციპში მომეწონა. ასეთი ტიპის არტი ბევრად მიზიდავს, ვიდრე სტანდარტული/კლასიკური ქანდაკებები ღმერთებისა და გმირების უკვდავსაყოფად. მხოლოდ ის არ მომწონს, რომ უმრავლესობა აქცენტს ალისა და ნინოს ეროვნებებზე აკეთებს. ჩემთვის ეს უბრალოდ სიყვარულის სიმბოლოა, საკმაოდ სექსუალური ფორმებით და ნაზი ემოციებით.

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s